- Trafikte arkadan bi tane selektör yaptı diye binlerce kez elimi kaldırıp aynadan saydırdığım için,
- Sabahın 7sinde kız arkadaşına sarıldı diye laf yiyen gence arka çıkmadığım için,
- Benimle aynı düşüncede olmayan karşı görüşlü birine, senin kafan zaten bu kadar çalışır diyip yapılabilecek en kolay ve en ucuz şeyi yaptığım için,
- Slogan atarken ayarı kaçırıp küfür ettiğim için,
- Motoru son anda kaçıran adamın cama yapışıp sıkıntılı durumuna güldüğüm için,
- Galatasaray, Beşiktaş maçlarında bambaşka bi adama dönüştüğüm için,
- Herşeyden önce anne olan Cumartesi annelerinin yanından umursamadan geçtiğim, gaylerin haklarını aradığı yürüyüşte salak saçma espiriler yaptığım için,
- Arabasının camından çöp atan adama ‘ulan bana mı kaldı elin manyapına şaf etmek’ diyip tepki göstermediğim için
- Devletin polisi öldüğünde üzerine iyi oldu diye yorum yapan adama dersini vermediğim için
- Kendi desteklediğim parti yanlış yaptığında sesimi kıstığım için,
- Anneme onu ne kadar sevdiğimi kara kıllı bir erkeğe yakışmaz diye yeterince söylemediğim için,
- İşyerinde zaman zaman götümü kurtarmak için arkadaşlarımı zor duruma düşürdüğüm konuşmalar yaptığım için,
- Bu kuşaktan bi cacık olmaz dediğim için,
- Bugüne kadar kafamı kuma gömdüğüm, daha iyi biri olamadığım, özür dileyene trip yapıp sallamadığım, özür dilemem gereken insanlardan zamanında özür dilemediğim için…
- Bi de ortadaki tabakta kalan son parça ne varsa hep ben atlayıp yediğim için,
Gerçekten çok ama çok özür dilerim.

2 Yorum
Kendine karşı dürüst olabilmek cesaret ister. Farkındalıkların arttığı, insanların birbirini daha iyi anladığı, hoşgörünün, esprilerin havada uçuştuğu günleri milletçe daha sık yaşarız inşallah. Kalemine sağlık Yusuf Özer ama o son lokmayı yemeyecektin:)))
Hepsine katılıyorum, son lokmayı yediğini de görmedim